Uiterst rechts in de schijnwerpers: hoe media deze partijen normaliseren of tegenwerken

Uiterst rechtse partijen krijgen steeds meer aandacht in de media, en dit roept vragen op binnen de communicatiewetenschap. Hoewel eerder onderzoek heeft aangetoond dat media kunnen bijdragen aan de normalisering van uiterst rechts, is nog onvoldoende bekend hoe en waarom dit proces tussen landen verschilt. Zonder dit inzicht blijven de mechanismen achter normalisering onduidelijk, terwijl die juist cruciaal zijn om het veranderende politieke landschap beter te begrijpen. Deze scriptie onderzoekt hoe nieuwsmedia in verschillende West-Europese landen bijdragen aan de normalisering van uiterst rechts, met specifieke aandacht voor Nederland, Zweden, Frankrijk, Italië, het Verenigd Koninkrijk en Ierland. De centrale onderzoeksvraag luidt: "Hoe verschilt de frequentie van de nieuwsberichtgeving over uiterst rechtse partijen tussen zes Europese landen, en hoe verklaren journalisten deze verschillen?". Aan de hand van een kwantitatieve inhoudsanalyse is de zichtbaarheid van de uiterst rechtse partij per land in kaart gebracht. Daarnaast is met diepte-interviews achterhaald waarom de uitkomsten tussen landen verschillen. De resultaten tonen aan dat nieuwsmedia op verschillende manieren bijdragen aan de normalisering van uiterst rechts, onder meer via factoren waarin een hoge zichtbaarheid plaatsvindt met een stabielere dagelijks patroon in de zichtbaarheid. Ook ligt er nadruk op persoonsgerichte in plaats van partijgerichte zichtbaarheid. Het Verenigd Koninkrijk en Italië scoren het hoogste in de normalisering van hun uiterst rechtse partij. In Frankrijk en Zweden is deze bijdrage sterker zichtbaar dan in Nederland, waar het pluralistische medialandschap mogelijk een remmende werking heeft. Opvallend is dat politieke macht, zoals het aantal zetels van een partij, geen doorslaggevende factor blijkt te zijn voor media-aandacht. Net zoals de media modellen van Hallin en Mancini (2004), die zouden moeten dienen als referentiepunt om verschillen tussen landen te duiden. Wat echter wel blijkt, is dat media en politiek die onderling sterk met elkaar verweven zijn, kunnen zorgen voor een hogere normalisering. Dit is zowel bij het Verenigd Koninkrijk als in Italië gevonden. De studie draagt bij aan het begrip van hoe mediacontext en politieke verhoudingen samen invloed hebben op de normalisering. Vervolgonderzoek zou kunnen toetsen of een hogere zichtbaarheid van uiterst rechtse partijen samenhangt met een stabieler dagelijks patroon, maar dan in een grotere groep landen. Ook is het aan te raden om te onderzoeken hoe de normalisering zich ontwikkelt over een langere periode dan in deze studie is gedaan.